เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 20 การทะลวงขั้นชั่วคราว
บทที่ยี่สิบ การทะลวงขั้นชั่วคราว
“เป็นไปได้อย่างไรกัน”
ซูหยามองซูหยางที่เวลานี้แปรเปลี่ยนเป็นสวีหว่าน มีรูปลักษณ์งดงามสะอาดตา
เขายากจะจินตนาการว่าใต้หล้านี้จะมีผู้ฝึกยุทธ์ที่สามารถต่อสู้ข้ามขอบเขตใหญ่ได้จริง อีกทั้งยังบังเอิญให้เขาพบเจอเข้า
“ท่านน้ารอง อย่าทำร้ายนาง!”
เมื่อเทียบกับซูหยาแล้ว ซูเฉินมิได้รู้สึกชัดเจนนักว่าซูหยางในเวลานี้แข็งแกร่งเพียงใด
ในความทรงจำของเขา น้ารองเป็นยอดฝีมือขั้นฟ้าก่อน ไม่ว่าสวีหว่านจะแข็งแกร่งเพียงไร ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้
เมื่อเห็นทั้งสองลงมือปะทะกัน เขาจึงร้อนใจเป็นธรรมดา แม้เมื่อครู่นี้ซูหยางยังคิดจะสังหารเขาก็ตาม
ซูหยาไม่มีเวลาสนใจซูเฉิน เขาใช้พลังแท้ขั้นฟ้าก่อนห่อหุ้มอีกฝ่ายโดยตรง แล้วส่งตัวออกไปท่ามกลางความตื่นตระหนกของซูเฉิน