0013 บทที่ 13 การสกัดสังหาร

บทที่ 13 การสกัดสังหาร

บทที่สิบสาม การสกัดสังหาร

ซูหยางผู้นี้รักชีวิต

หากพบเห็นสิ่งผิดปกติแม้เพียงน้อย สิ่งแรกที่เขาคิดย่อมเป็นการหลบหนี

แต่ความประหลาดของกระถางมหาสุญตา ทำให้สัญชาตญาณวิญญาณของเขาตึงเครียดขึ้นโดยพลัน

ฝีเท้าชะงักลง และโดยสัญชาตญาณเขาคิดจะถอยหนี ทว่าความเชื่อมั่นว่าต้องสังหารญาติผู้พี่ให้ได้ในใจกลับกดมันลงไป

เขาจ้องกระถางมหาสุญตาด้วยสายตาเคร่งขรึม

ซูหยางกระชับห่อผ้าบนหลังให้แน่น จนก้อนหินด้านในกระทบกันส่งเสียงก๊อกแก๊ก

“เป็นเช่นนี้อีกแล้ว ไม่มีที่สิ้นสุดหรืออย่างไร”

เขามองซูเฉินซึ่งหลบอยู่ภายในกระถางใหญ่อย่างขุ่นเคือง ไฟโทสะในใจก็พลันลุกโชนขึ้นหลายส่วน