กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย AK APIRUK
บทที่ 11 กายเทพมรรคาสุดขีด
บทที่สิบเอ็ด กายเทพมรรคาสุดขีด
ยิ่งตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง ความเชื่ออันไม่ยอมจำนนในใจซูเฉินก็ยิ่งรุนแรง!
ขณะเดียวกัน แสงสีทองแดงสายแล้วสายเล่าก็ปรากฏขึ้นทั่วร่างของเขา!
นี่มัน!
กระถางมหาสุญตาตกตะลึงจนเกินจะเปรียบ
ยามนี้โลหิตลมปราณทั่วกายซูเฉินปั่นป่วน ดวงตาทั้งคู่ส่องสว่างดุจตะวันแผดเผา สาดแสงสว่างไปทั่วทั้งหุบเขา
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงพุ่งทะยานตรงสู่ห้วงเมฆาเก้าชั้น
สวีหว่านถือกระบี่ด้วยมือข้างเดียว มองบุรุษชุดดำข้างกายอย่างตื่นตะลึง! นางสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวอย่างรุนแรงจากร่างของเขา
มิใช่เพียงนางเท่านั้น นัยน์ตางามกวาดมองเหล่าอสูรรอบด้าน