กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
กงเปิ่นกระโดดออกทางหน้าต่างแล้ว แต่ไม่ได้จากไปทันที เขากลับตวัดตัวกระโดดไปยังชายคาบ้านอีกหลังหนึ่ง
ภายในบ้าน เสียงของเหลียนซวี่ฟังดูร้อนรน “พี่สาว ฉันนึกออกแล้ว!”
“อะไรนะ?” เหลียนซวินถามอย่างนุ่มนวล น้ำเสียงดูไม่ค่อยใส่ใจนัก
คงเพราะไม่คิดว่าในเวลานี้ น้องชายจะพูดเรื่องสำคัญอะไรออกมา