ตอนที่ 297 ดาดฟ้า

ซ่งอี้เคอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหยุดเดินแล้วโอบไหล่เธอ แววตาแฝงความเย็นเยียบ

“คนเลวไม่สมควรได้รับความเห็นใจ ยิ่งกว่านั้นก็ให้โอกาสพวกมันไปแล้ว 1 ครั้ง”

อวิ๋นซีเยว่เบะปากเล็ก ๆ ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี

เธอที่ยังตัวน้อยมีความหวาดกลัวต่อความตายและการนองเลือดติดตัวมาแต่กำเนิด

“แต่พวกเขาก็ไม่ได้เลวนี่?”