กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“อ้อ อย่างนั้นเหรอ? คนคนนั้นคงว่างมากเลยสินะ…” ซ่งอี้เซียวมองเธออย่างไม่สะทกสะท้าน พลางขยับท่ายืนอย่างเกียจคร้าน “เธอคิดว่าไม่มีคนเห็นเหรอ? ต้องให้ฉันเรียกพวกเขามายืนยันต่อหน้าไหม?”
“ฉัน ฉัน ไม่ใช่ฉันนะ” เจิงเซียวเซียวเริ่มร้อนใจ รีบส่ายหน้า “มันอาจจะหล่นออกมาโดยไม่ตั้งใจก็ได้…”