กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอี้เคอเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะจับมือน้อยนุ่มนิ่มของเธอขึ้นมา
เขายกมืออีกข้างขึ้นเล็กน้อย ปล่อยเศษใบไม้ที่แหลกละเอียดให้ค่อย ๆ โปรยลงบนฝ่ามือของเธอ
“ไม่มีแล้ว” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
จากนั้นซ่งอี้เคอก็เห็นเธอขมวดคิ้วและเบะปากน้อย ๆ จนยื่นออกมา