ตอนที่ 254 เยี่ยมคนป่วย

ท้องฟ้านอกหน้าต่างเริ่มมืดลงแล้ว

แสงสีเหลืองสลัวจากโคมไฟริมถนนลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดไว้ครึ่งหนึ่งเข้ามา ทอดลงบนตัวเธออย่างแผ่วเบา

เด็กน้อยเล่นกับของในมือ ปากก็ยังพูดไม่หยุด

“เมียวเมียว ลูกอมอันนี้เยว่เป่าเก็บไว้ให้พี่เสี่ยวเคอนะ…”