กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอี้เคอปล่อยมือเล็กของเธอ เดินไปดึงผ้าม่านออก
ท้องฟ้าข้างนอกเริ่มมืดบ้างแล้ว แต่ก็ยังนำแสงสว่างเล็กน้อยมาสู่ในห้อง
เขายืนอยู่ตรงนั้นเหม่อลอยเล็กน้อย มองไปยังโคมไฟถนนสีเหลืองอำพันนอกหน้าต่าง
อวิ๋นซีเยว่วิ่งเข้ามา อยากเลียนแบบท่าทางของเขาทำเป็นขรึม