ตอนที่ 209 ตกปลา

“พี่ชาย…” น้ำตาที่อวิ๋นซือซือกลั้นไว้นาน ในชั่วพริบตาก็เอ่อล้นออกมา

พี่ชายของนาง ช่างอ่อนโยนจริง ๆ

ไม่มีทางเป็นอย่างที่แม่พูด เลวจนถึงก้นบึ้งกระดูก

ต่อให้เป็นเช่นนั้น เขาก็ยังเป็นพี่ชายของตัวเอง

มุมปากของอวิ๋นซูหยางกระตุก เกือบจะสบถออกมาตามเคย แต่สุดท้ายก็กลั้นไว้ได้