ตอนที่ 173 โคล่าหกแล้ว

มองเหล่านักศึกษาที่เดินไปมาโดยรอบ เขาก้มลงส่งสายตาคาดโทษ “เจ้าตัวเล็ก อยู่ตรงนี้ดี ๆ ห้ามไปไหน รอฉันตักข้าวมาให้ เข้าใจไหม”

ขาสั้นคู่เล็กของอวิ๋นซีเยว่แกว่งไปมาใต้โต๊ะ เธอพยักหน้าทำท่าเป็นเป่าเป่าแสนดี “เข้าใจแล้ว พ่อต้องเร็ว ๆ นะ เยว่เป่าท้องหิวมาก ๆ เลย”