ตอนที่ 171 ห่างเหิน

“ฉันเห็นท้องฟ้าจู่ ๆ ก็มืดครึ้มลง ก็รู้ว่าฝนจะตก แล้วพวกคุณไปนานขนาดนั้นยังไม่กลับมา ก็เดาว่าคงอยู่แถวอาคารครูนี้”

ซ่งอี้เซียวอธิบายขึ้นเอง พลางยื่นร่มให้เขาโดยตรง

เขาดูออกถึงความห่างเหินที่อวิ๋นซูหยางมีต่อตัวเอง จึงไม่ฝืน

ถ้าการทำเช่นนี้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่สบายใจ เขาก็แค่ถอยห่างออกไปสักหน่อยก็พอ