กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“แพ้ก็ต้องยอมรับ ฉันยอมรับว่าเขาเก่งกว่าฉัน!”
“ฉันก็ยอมรับเขาแล้ว วิ่งเถอะ”
“ได้!”
ต่อมา เพื่อนนักเรียนคนอื่น ๆ ก็ทยอยแสดงท่าทีกันออกมา
ดูเหมือนว่าในห้องนี้ จะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสามัคคีกันขนาดนี้
ก็เด็กสี่ขวบยังสอบได้ที่สองของชั้นปีเลย แล้วพวกเขาจะยอมเป็นรองได้ยังไง?
เจียงเยี่ยนรู้สึกสะเทือนใจอยู่นิด ๆ