กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นซูหยางนั่งลง โดยไม่แม้แต่จะมองเขาแวบหนึ่ง
เขาหันไปทางเธอที่ห่อตัวแน่นอยู่ในผ้าห่มผืนเล็ก ค่อย ๆ ลูบเส้นผมที่นุ่มสลวยของเธอช้า ๆ แล้วพูดว่า “ดูสภาพน่าสงสารของเจ้าตัวเล็กคนนี้สิ พ่อเลยต้องฝืนใจเล่นเป็นเพื่อนเธอหน่อย”
“โอ้ เยี่ยมเลย เยว่เป่าชอบพ่อที่สุด!” อวิ๋นซีเยว่ดีใจสุด ๆ