กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เสี่ยวจางเองก็รู้สึกว่าเสียงเอะอะนี้ช่างน่ารำคาญเกินไป จึงเดินเข้าไป “นี่ ไอ้หนุ่ม! ที่นี่เป็นที่สาธารณะ นายช่วยสำรวมหน่อยได้ไหม?”
“หึ ๆ นายก็รู้ว่าที่นี่เป็นที่สาธารณะงั้นหรือ? พ่อนึกว่าเป็นบ้านนายเสียอีก!”
“นาย... นายเป็นคนแบบนี้ได้ยังไง มีจิตสำนึกสาธารณะบ้างไหม?”