กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอี้เคอก้มหน้า มองมือน้อย ๆ อันอ่อนนุ่มของเธอ
จากนั้นจึงเบือนสายตาไป เด็กชายผู้เย็นชาเอ่ยเรียบ ๆ เพียงว่า “วางใจเถอะ ฉันไม่ไปไหนไกลหรอก เธอจำไว้ว่าอย่าออกมา รออยู่ตรงนี้”
พูดจบ ซ่งอี้เคอก็ดึงตัวเธอออก ปิดประตูห้องแล้วเดินออกไป
พอเขาออกไป อวิ๋นซีเยว่ก็รีบเปิดประตูอีกครั้ง หมอบแอบมองผ่านช่องว่างอย่างลับ ๆ