ตอนที่ 95 บันทึกปั่นเที่ยว

“พ่อ บ้านพี่เหลียนซวี่ใช่ไหม?” เด็กน้อยยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพยักหน้า “ได้เลย～”

เธอวิ่งออกไปอย่างร่าเริง หยิบหนังสติ๊กขึ้นมาวางข้างแก้มขาวนุ่มอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แล้วออกแรงสุดกำลัง แต่ลูกกระสุนก็ยังกลิ้งอยู่ข้างเท้าเพียงรอบเดียว

แต่เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เธอหมดสนุก เธอยังคงเล่นอย่างมีความสุขเหลือเกิน