ตอนที่ 88 เมียวเมียว

อวิ๋นซีเยว่ร้องไห้อยู่พักหนึ่ง ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าพ่อไม่ได้อยู่ที่นี่

เธอจึงได้แต่ลุกขึ้นเอง ใช้มือน้อย ๆ ปัดฝุ่นที่เปื้อนกระโปรงออกจนสะอาด

เมื่อหันกลับไปก็เห็นเด็กชายที่ยืนมองอย่างเย็นชามาตลอด เขายืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่งและเฉยชา