กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เล่นได้สักพัก อวิ๋นซีเยว่ก็เริ่มเหนื่อยบ้าง นวดตาตลอด จิตวิญญาณดูเหนื่อยล้า
อวิ๋นซูหยางเหลือบเห็นท่าทางของเธอ ก็หยุดเช่นกัน นิ้วมือเรียวยาวเคาะเมาส์เบา ๆ ดันคีย์บอร์ดออก
“ไม่เล่นแล้ว”
“เฮ้ ซูหยาง นายจะไปไม่ได้นะ! ตอนนี้เป็นช่วงสำคัญ! ถ้านายออก ทีมเราต้องพ่ายยับทั้งทีมแน่”