ตอนที่ 61 ความปราดเปรื่องหายไป

เธอตัวเล็ก จึงได้แต่พยายามเขย่งปลายเท้าสุดชีวิต มือน้อย ๆ เกาะอยู่ที่ขอบแก้ว อยากจะโน้มตัวไปมองเคาน์เตอร์สักหน่อย

แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็เอื้อมไม่ถึงหน้าตู้ สำหรับเธอแล้ว ตู้แก้วยังสูงเกินไป

อวิ๋นซีเยว่เริ่มร้อนใจ เสียงน้อย ๆ แบบน้อยใจดังขึ้น “พ่อ~ เยว่เป่าเอื้อมไม่ถึง…”