ตอนที่ 44 พ่อหัดทำอาหาร

อวิ๋นซีเยว่ถูไถใบหน้าของเขาจนพอใจ แล้วจึงปล่อยมือ “คิก ๆ” หัวเราะขึ้นมา

เห็นเด็กหนุ่มทำหน้าขยะแขยงเช็ดน้ำลาย เธอจึงปีนขึ้นไปบนเก้าอี้ แล้วนอนคว่ำอยู่ริมขอบโต๊ะดึงทิชชู่ออกมาหนึ่งแผ่น

“พ่อ เช็ด เช็ด” มือน้อยขาวผ่องอวบอิ่มราวปล้องรากบัวของอวิ๋นซีเยว่ เช็ดไปทั่วใบหน้าของเขาอย่างลวก ๆ