กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เมื่ออวิ๋นซูหยางหันไปมองอีกครั้ง จะไปตามหาคืนได้จากที่ไหนอีก?
เขาโมโหจนอยากทุบอกกระทืบเท้า
เงิน 300,000 หยวนของพ่อ หายวับไปแบบนี้เลย!
“พ่อ…” ขอบตาของอวิ๋นซีเยว่แดงเรื่อ เธอเบะปากเล็ก ๆ นิ้วมือจิ๋วที่ขาวนุ่มบิดพันกัน “เยว่เป่าไม่ดีเอง เป็นความผิดของเยว่เป่า”