กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตอนนั้นเองที่อวิ๋นซีเยว่รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ
เธอหันไปมอง เห็นคิ้วที่ขมวดแน่นบนใบหน้าเย็นชาของวัยรุ่น
ชายตามองขนมบนโต๊ะแวบหนึ่ง เด็กน้อยส่ายหัวแรง ๆ “พ่อ เยว่เป่าไม่เอาแล้ว…”
อวิ๋นซูหยางวางเธอลง เดินไปพร้อมปราณอำมหิตเต็มตัว คว้าของทั้งหมดบนนั้นโยนลงถังขยะที่มุมห้อง