กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
อวิ๋นเย่าเวยข่มความอยากหันกลับไปทันทีเอาไว้ เพียงหยุดฝีเท้าแล้วเอ่ยอย่างสงบว่า “เป่าเป่า ยังมีอะไรอีกหรือ?”
ด้านหลังมีเสียงเด็กน้อยวิ่งกระย่องกระแย่งตามมา
เขานึกภาพออกว่ายัยหนูจะดูนุ่มนิ่มน่ารักเพียงใดตอนวิ่งด้วยฝีเท้าที่ยังไม่มั่นคง
อวิ๋นเย่าเวยแทบอดใจไม่ไหว อยากหันกลับไปประคองเธอให้ยืนมั่นคง