ตอนที่ 164 ทำไมถึงไม่เป็นโจวโหย่วกั๋วไปเลยล่ะ

ตอนที่ 164 ทำไมถึงไม่เป็นโจวโหย่วกั๋วไปเลยล่ะ

จางหมิงปั่นจักรยานไปตามทางกลับเรือนสี่ประสานอย่างสบายอารมณ์

ทว่าปั่นมาได้ไม่ไกล เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างได้อย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าจะปั่นไปทางไหน สายตาของคนรอบข้างก็มักจะจับจ้องมาที่เขาเสมอ

ตอนแรกเขาก็ยังสงสัย งงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมองมาที่เขา

จนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นปลาที่แขวนอยู่บนแฮนด์รถจักรยานเข้าโดยบังเอิญ

วินาทีนั้น เขาถึงบางอ้อทันทีว่าทำไมทุกคนถึงมองมาที่เขา

ต้องเป็นเพราะปลาที่ตกมาได้พวกนี้มันเตะตาเกินไปแน่ ๆ ในยุคสมัยแบบนี้ การมีปลามากมายขนาดนี้ ย่อมทำให้ผู้คนหันมามองเป็นตาเดียวกันอยู่แล้ว