0024

⬢⬢⬢

ตอนที่ 24 ถึงบ่อน้ำพุหยินหยางน้ำแข็งและไฟ (ขอแรงสนับสนุนเมื่อลงขาย)

“มิได้ย่างกรายเข้าสู่ป่าอาทิตย์อัสดงเสียนาน กลับดูหนาทึบขึ้นมากโข”

เมื่อเดินเข้าสู่ป่า หลินฝานเยื้องกรายลงบนพงหญ้า พร้อมปลดปล่อยรัศมีแห่งโต้วหลัวเจ้าสมญาของตนออกมา ทำให้สัตว์วิญญาณโดยรอบไม่กล้าเข้าใกล้

ประหยัดความยุ่งยากไปได้มากโข

อาศัยตะวันเป็นจุดอ้างอิง มุ่งหน้าไปยังใจกลางป่าอาทิตย์อัสดงตามทิศทางในความทรงจำตลอดทาง

ผ่านไปสองชั่วโมงกว่า จวนเจียนจะเที่ยงวัน ท่ามกลางแมกไม้ร้อยปีที่บดบังน่านฟ้า หลินฝานก็มาถึงจุดหมาย

เบื้องหน้าของหลินฝาน สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือม่านหมอกสีเขียวมรกตหนาทึบที่จับตัวกันแน่นโดยไม่จางหาย

ด้วยตาเปล่าไม่อาจมองทะลุม่านหมอกเข้าไปได้แม้แต่ไม่กี่เซนติเมตร