เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 676 ตอนอวสาน
บนเรือประมงที่กำลังมุ่งหน้าสู่เซินไห่ทางใต้
อันเสี่ยวไหยืนอยู่ตรงหัวเรือราวกับรูปสลัก ลมทะเลพัดแรงจนเสื้อผ้าของอันเสี่ยวไห่สะบัดเสียงดัง คุนจี้กับสวีเทียนโย่วนั่งอยู่ริมกราบเรือด้านข้าง กอดราวกันตกพลางยื่นขาทั้งสองข้างออกไปนอกเรือแล้วแกว่งไปมาเบา ๆ
สวีเทียนโย่วอยากจะพ่นควันบุหรี่เป็นวงกลม ทว่ากลุ่มควันเพิ่งจะพ้นจากปากก็ถูกลมทะเลพัดหายไปจนหมดเกลี้ยง ส่วนคุนจี้ก้มหน้าดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก
“พี่เทียน นายว่าทำไมคุณตาถึงต้องรีบร้อนขนาดนี้ด้วยล่ะ ฉันอยากไปหาแม่แท้ ๆ…”
“นายอยากไปบอกเธอว่าตอนนี้นายเก่งกาจขนาดไหนแล้วใช่ไหมล่ะ?”
“ใช่แล้ว ฉันยังจะบอกเธออีกว่าตอนนี้ฉันมีเงินเยอะมาก ทั้งหมดเป็นเงินที่ฉันหามาได้ด้วยตัวเองเลยนะ แฮะ ๆ!” ในที่สุดคุนจี้ก็ฉีกยิ้มออกมา
สวีเทียนโย่วขยี้หัวคุนจี้ “วางใจเถอะ แม่ของนายรู้ดีอยู่แล้ว คุณตาน่ะไม่มีทางเลือกอื่น ท่านกลัวมาก”
“ท่านกลัวอะไร?”
“ท่านกลัวพวกเราจะหนีไม่พ้นน่ะสิ!” สวีเทียนโย่วถอนหายใจเบา ๆ อย่างหาได้ยาก “พวกเราฆ่าคนไปมากเกินไป แถมฉันยังเป็นฝอจื่อเทียนผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ส่วนนายก็เป็นจอมโจรปล้นสะดม