เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 671 บอกพวกเขา
เมืองภายใต้แสงแดดอบอุ่น อบอวลไปด้วยกลิ่นอายอันปลอดโปร่งแจ่มใส
หญิงสาวก้าวเข้าไปในร้านกาแฟที่นัดพบกัน เพียงปราดสายตาแรกก็เห็นโจวซวิ่นนั่งอยู่ตรงมุมร้าน เธอระบายยิ้มบาง ถอดแว่นกันแดดออก แล้วเดินตรงไปหาโจวซวิ่นอย่างช้า ๆ
โจวซวิ่นที่นั่งจ้องประตูใหญ่อยู่ตลอดเวลาก็มองเห็นหญิงสาวเช่นกัน เมื่อเห็นเธอยิ้มแย้มก้าวเดินเข้ามาหา โจวซวิ่นก็แสดงอาการลนลานอยู่บ้าง พลันมีริ้วรอยแดงระเรื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวยิ่งทวีความสดใส เธอเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างกายโจวซวิ่น พลางยื่นมือเรียวบางส่งให้เขา “สวัสดี โจวโจว ฉันคือเอคโค่!”
“สวัสดี ฉันคือโจวโจว!” โจวซวิ่นรีบเอามือถูกับเสื้อผ้าของตนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแตะมือจับกับเอคโค่เบา ๆ ใบหน้ายิ่งแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ
เดิมทีโจวซวิ่นก็แทบไม่เคยคบหาสมาคมกับเด็กผู้หญิงอยู่แล้ว ท่าทางขวยเขินเช่นนี้จึงไม่ต้องแสร้งแสดงเลยสักนิด
“คุณ…ดูท่าทางขี้อายจัง!” เอคโค่นั่งลงตรงข้ามโจวซวิ่นอย่างเป็นธรรมชาติ “คุณตัวจริงดูไม่เหมือนในรูปเลย!”
ทั้งสองคนเคยแลกเปลี่ยนภาพถ่ายกันทางอีเมลมาก่อนแล้ว รูปที่โจวซวิ่นส่งให้เอคโค่เป็นภาพสวมเสื้อเชิ้ตทหาร แต่ในยามนี้เขาสวมชุดลำลอง
“งั้นหรือ…” โจวซวิ่นดูจะยิ่งลนลานเข้าไปใหญ่ เขาไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้อย่างไรดี