เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 669 ในที่สุดก็รอจนถึงเวลานี้
อ่าวประเทศที บนเรือประมง เวลา 05:30 น.
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น สวีเทียนโย่วปัดมืออย่างหงุดหงิดจนโทรศัพท์ร่วงลงไปบนพื้น สองวินาทีต่อมา ในที่สุดจิตสำนึกเขาก็รู้ถึงความผิดปกติ จึงรีบผุดลุกขึ้นมา ตะเกียกตะกายลงจากเตียงแล้วก้มเก็บโทรศัพท์บนพื้นขึ้นมารับสาย
“ฮัลโหล ฉันเอง” ปลายสายส่งเสียงของอันเสี่ยวไห่ที่ไม่ได้ยินมาเนิ่นนาน
“รู้อยู่แล้วว่าเป็นนาย เบอร์นี้มีแค่นายคนเดียวที่รู้ เช้าตรู่ปานนี้ นายโทรหาลุงมีเรื่องอะไรกันแน่?” สวีเทียนโย่วหาวไปพลางถามอย่างเฉื่อยชาไปพลาง
“เลิกเสแสร้งได้แล้ว ดึงสติขึ้นมาหน่อย” น้ำเสียงของอันเสี่ยวไห่ราบเรียบเป็นพิเศษ
“ก็ได้ ฉันไม่แกล้งทำแล้ว พูดตามตรง ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย! จะทำศึกตัดสินแล้วเหรอ?”
“นายคิดว่ายังไงล่ะ?”