เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 667 ตกลงร่วมมือ
“คุณมาได้ยังไง?” อันเสี่ยวไห่เปิดประตูห้องแล้วต้อนรับม่ายเสี่ยวอวี้เข้ามาข้างใน
“ทำไม ฉันมาไม่ได้หรือไง?!” ม่ายเสี่ยวอวี้ปรายตาค้อนอันเสี่ยวไห่อย่างเปี่ยมเสน่ห์ ชวนให้อันเสี่ยวไห่รู้สึกหนังศีรษะชาวาบขึ้นมาวูบหนึ่ง ทว่าไม่อาจแสดงอาการออกมาได้
“คุณมาได้อยู่แล้ว แต่คุณเหนื่อยมาทั้งวัน อีกอย่างเฉินซวิ่นก็มาแล้ว คุณจะลำบากวิ่งมาอีกรอบทำไมกัน?”
“หึ ๆ! คำถามนี้คุณควรถามตัวเองนะ!” ม่ายเสี่ยวอวี้ทิ้งตัวลงนั่งตรงตำแหน่งเดิมของอันเสี่ยวไห่อย่างไม่เกรงใจ “ปัญหายังแก้ไม่ตก คุณก็วิ่งพล่านไปทั่ว ไม่คิดว่าชีวิตตัวเองมีค่าเลยใช่ไหม?!
คุณยังจำคราวที่คาบูลได้ไหม? ก็ไม่ฟังคำเตือนของฉันแบบนี้ วิ่งพล่านไปทั่วจนเกือบเอาชีวิตไปทิ้งแล้ว!”
“เอาละ ๆ อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลย คุณบ่นมาสองปีเต็มแล้วนะ…”