เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 663 ปลิดชีพเทพ
สโมสรใกล้เข้ามาทุกที อันเสี่ยวไห่มองผ่านกระจกรถ เห็นคังเหลียนไห่พาคังเจียเสียงยืนรอตนอยู่ที่ปากทาง ข้างกายพวกเขาทั้งสองคนมีบอร์ดี้การ์ดติดตามเพียงคนเดียว เมื่อเทียบกับความโอ่อ่าเมื่อสองเดือนกว่าก่อนแล้ว ดูซอมซ่อลงไปถนัดตา
บริเวณรอบสโมสรก็เงียบเหงาซบเซาไม่ต่างกัน มหาสงครามครั้งนั้นทำให้ร้านค้าระแวกใกล้เคียงขวัญหนีดีฝ่อ ประกอบกับการสืบสวนของฝ่ายตำรวจท้องที่ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด ทำให้พ่อค้าแม่ขายในละแวกนั้นเกือบทั้งหมดเลือกที่จะย้ายหนีไป
เมื่อการสืบสวนเจาะลึกเข้าไป การกระทำอันไม่ใช่มรรคมนุษย์ที่แอบซ่อนอยู่ในโรงแรมและสถานบันเทิงข้างสโมสรก็ยิ่งถูกเปิดเผยออกมากลางวันแสก ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ายตำรวจท้องที่จึงสั่งปิดสถานที่เหล่านี้ไปเสียเลย
ยามนี้ ตัวสโมสรจึงเหลือเพียงแค่อาคารโดด ๆ หลังหนึ่งเท่านั้น
“คุณชายเฉิน!” อันเสี่ยวไห่เพิ่งลงจากรถ คังเหลียนไห่ก็พุ่งเข้ามาจับมือเขาไว้ พูดออกมาได้เพียงสองคำ น้ำตาของเขาก็ไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจกลั้น
“ท่านคัง คุณเป็นอะไรไป?” ปฏิกิริยาของคังเหลียนไห่ทำเอาอันเสี่ยวไห่ตกใจไปเหมือนกัน
“คุณชายเฉิน! …ฮือ ๆ ๆ …”
คังเหลียนไห่เค้นคำพูดออกมาได้อีกสองคำ ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา อีกทั้งเสียงร้องยังดังขึ้นเรื่อย ๆ เห็นท่าว่าจะคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว อันเสี่ยวไห่จึงรีบช่วยคังเจียเสียงพยุงเขาเข้าไปในสโมสร