เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 650 อาลัยอาวรณ์
“พวกเขานำระเบิดไปซ่อนไว้ในโซฟาตัวเล็กตรงมุมห้องใต้ดินแล้ว ระเบิดลูกใหญ่มาก แถมยังมีตั้งสามลูก! เวลาระเบิดตั้งไว้พรุ่งนี้สองทุ่มตรง!” เด็กสาวหน้ากลมเอ่ยขึ้นขณะช่วยนวดไหล่ให้อันเสี่ยวไห่
“อืม แล้วอาการของคนเจ็บสองคนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ช่วยชีวิตไว้ได้คนหนึ่ง จัดการบาดแผลเรียบร้อยแล้ว พักรักษาตัวสักระยะก็น่าจะหาย ส่วนอีกคนช่วยกลับมาไม่ได้แล้ว”
“คนที่ช่วยกลับมาไม่ได้ ก็คือคนที่รู้จักเธอใช่ไหม?”
“แฮะ ๆ! อันเสี่ยวไห่ นายว่าถ้าคนที่รอดชีวิตรู้ว่าเพื่อนร่วมทางอยากจะระเบิดเขาให้ตาย เขาจะแปรพักตร์ไหม?”
“ฉันคิดว่าคงไม่หรอก” อันเสี่ยวไห่ส่ายหน้าเบา ๆ “คนพวกนี้สมองไม่ปกติกันทั้งนั้น แต่เขาจะแปรพักตร์หรือไม่ก็ช่างเถอะ…โดนเธอพาออกนอกเรื่องไปแล้ว นี่ไม่ได้เรียกว่าแปรพักตร์ เขาเรียกว่าละทิ้งความมืดหันเข้าหาแสงสว่างต่างหาก!”
“มันก็ความหมายเดียวกันไม่ใช่เหรอ…” เด็กสาวหน้ากลมเบะปากพูด
“เธอรู้ชื่อฉัน แต่ฉันยังไม่รู้ชื่อเธอเลย”