เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 637 ล้อมล่า
อันเสี่ยวไห่ลงจากเครื่องบินแล้วก็ขึ้นรถจี๊ปทันที รถจี๊ปพาอันเสี่ยวไห่กับสวี่ฉงโจวมุ่งตรงไปยังค่ายกองร้อยตำรวจติดอาวุธที่สาม พอแล่นตัดผ่านค่ายกองร้อยที่สามไปก็ถึงริมทะเล ตรงนั้นมีเรือเร็วลำหนึ่งจอดรออยู่แล้ว
“หัวหน้าหน่วยเหยียน…” เมื่อเห็นเหยียนหงยืนอยู่ริมท่าเรือ ในใจของอันเสี่ยวไห่ก็พลันเจ็บแปลบ
เหยียนหงกำลังยันไม้เท้าอยู่
เหยียนหงยังคงเป็นเหมือนเดิม เขาพิงไม้เท้าอย่างเกียจคร้าน โบกมือให้อันเสี่ยวไห่พร้อมรอยยิ้มตาหยี อันเสี่ยวไห่สาวเท้าเร็วรี่เข้าไปข้างหน้า แล้วคล้องแขนโอบไหล่ของเหยียนหงเอาไว้
“ผมว่านะเหล่าเหยียน คุณลงเอยถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะวิ่งออกมาทำไมอีก?”
“แกพูดจาผายลมอะไรกัน!?” เหยียนหงตวัดตาขาวใส่อันเสี่ยวไห่ “ลูกผู้ชายตราบใดที่ยังรักษากลางหว่างขาเอาไว้ได้ ก็ไม่นับว่าเป็นคนพิการ พ่อจะวิ่งออกมาไม่ได้ยังไงกัน?!”
“ฮ่า ๆ ๆ…”
อันเสี่ยวไห่กับเหยียนหงพากันหัวเราะร่า ทั้งสองคนหัวเราะจนแทบจะมีน้ำตาไหลออกมา