เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 602 แขกผู้มาเยือนจากทิศประจิม
การอนุมานความคิดและการกระทำของศัตรูเป็นเรื่องที่เปลืองสมองอย่างยิ่ง ต้องอนุมานหาความจริงจากสมมติฐานนับไม่ถ้วน และในกระบวนการนี้ยังจำเป็นต้องคำนึงถึงนิสัยตลอดจนรูปแบบความคิดของศัตรูด้วย
การวิเคราะห์และอนุมานทำนองนี้มักไม่มีทางลัดให้เดินมากนัก สถานการณ์ส่วนใหญ่ต้องใช้วิธีแจกแจงความเป็นไปได้ทั้งหมดออกมา แล้วค่อยตัดทิ้งไปทีละข้อ
ยามทำการอนุมานยังต้องจำผลลัพธ์ทุกข้อให้ได้ หากความจำผิดพลาดแม้แต่จุดเดียว ก็อาจทำให้การอนุมานทั้งหมดพังทลายลงโดยสิ้นเชิง
ดังนั้นคนส่วนใหญ่เวลาทำงานลักษณะนี้ จึงต้องใช้กระดาษกับพู่กันจดบันทึกถึงจะทำสำเร็จ มีเพียงอันเสี่ยวไห่ที่แค่การอนุมานในหัวจนเสร็จสิ้นทั้งกระบวนการ ทำให้เขาดูเหมือนกำลังนั่งเหม่อลอยอยู่
ม่ายเสี่ยวอวี้สงสัยใคร่รู้ในจุดนี้ที่สุด ทุกครั้งที่อันเสี่ยวไห่เริ่มคิด ใคร่ครวญ ด้วยแรงขับดันจากความอยากรู้อยากเห็น ม่ายเสี่ยวอวี้จึงอดไม่ได้ที่จะคอยสังเกตเขาอยู่บ่อย ๆ
“คุณอย่าคอยมองผมแบบนี้ตลอดสิ ถ้ามีปัญหาก็ถามตรง ๆ ได้เลย”
“ชิ! นายไม่มองฉันแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าฉันกำลังมองนายอยู่?”
“เรื่องนี้ยังต้องมองอีกเหรอ? หัวคุณส่ายไปมาเหมือนแพรี่ด็อกขนาดนั้น!”
……