เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 572 นายยังกล้ามาอีกนะ
“เจินเจินออกจากบ้านไปตั้งนานแล้ว…” สวีจื้อเจี๋ยถอนหายใจเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า “จริง ๆ แล้วเจินเจินไม่ได้เกิดจากแม่ของผม เธอเป็นลูกนอกสมรสของพ่อ ได้ยินมาว่าเธอกับพี่ชายเป็นฝาแฝดชายหญิง เกิดจากผู้หญิงที่ชื่อหลานไฉเวย
ปีนั้น ตอนที่พ่อแยกทางกับผู้หญิงคนนั้น ต่างคนต่างพาเด็กไปคนละคน ผู้หญิงคนนั้นพาพี่ชายไป ส่วนพ่อของผมพาเจินเจินมา
ต่อมา ผู้หญิงคนนั้นเสียชีวิตด้วยโรค พ่อของผมจึงไปรับตัวพี่ชายกลับมา ทว่าตอนนั้นเจินเจินไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้ว”
“ไม่อยู่ที่บ้านแล้ว? แล้วเธอไปไหนล่ะ?”
“เจินเจินไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับมารดามันเถอะของผมแย่มาก ทั้งสองคนทะเลาะกันบ่อย ทะเลาะกันทีไรก็รุนแรงมาก บางครั้งโมโหจัดถึงขั้นลงไม้ลงมือ ตอนเด็ก ๆ ผมมักจะตกใจกลัวจนต้องแอบอยู่ในตู้ ไม่กล้าออกมา
ต่อมา พอเจินเจินค่อย ๆ โตขึ้น เธอก็ดื้อรั้นมาก ไปพัวพันกับพวกอันธพาลข้างนอกไม่น้อย พ่อกลัวว่าเธอจะเสียคน แล้วก็กลัวว่าเธอจะเป็นอันตรายต่อแม่ของผม เลยส่งเธอไปอยู่โรงเรียนประจำที่ต่างประเทศ
นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว……”