เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 568 ขาดอะไรไปบางอย่าง
สิบวันต่อมา ณ หมู่บ้านจัดสรรสวนสุข
อันเสี่ยวไห่กำลังฝึกฟื้นฟูร่างกายอยู่บนลู่วิ่ง โดยมีโจวซวิ่นคอยเฝ้ามองดูอยู่ด้านข้างอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าเขาจะทนไม่ไหวจนพลัดตกจากลู่วิ่งลงมา
ม่ายเสี่ยวอวี้ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว จึงเรียกโจวซวิ่นและอันเสี่ยวไห่มา ทั้งสามคนเริ่มนั่งรับประทานด้วยกัน
“พี่สาวเสี่ยวอวี้ เธอดูสิว่าฉันแต่งหน้าแบบนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” โจวซวิ่นถามไปพลางกินไปพลาง
ตามคำขอของอันเสี่ยวไห่ ม่ายเสี่ยวอวี้จึงได้ออกแบบการแต่งหน้าให้ทั้งสองคนใหม่ รอยแผลเป็นบนใบหน้าของอันเสี่ยวไห่จัดการได้ยากเกินไปจริง ๆ หากต้องคอยปกปิดทุกครั้ง มันจะยุ่งยากมาก ทั้งยังต้องเสียเวลานานเกินไปอีกด้วย
หลังจากปรับแต่งใหม่อีกครั้ง รอยแผลเป็นบนใบหน้ายังคงอยู่ เพียงแต่จางลงไปมาก
ในช่วงเวลานี้ อันเสี่ยวไห่และโจวซวิ่นต่างก็พยายามหัดแต่งหน้าด้วยตัวเอง เช่นนี้แล้ว ต่อให้ม่ายเสี่ยวอวี้ไม่ได้อยู่ข้างกาย ก็คงไม่ถึงขั้นเปลี่ยนหน้าไม่ได้
“ไม่เลว ก้าวหน้ากว่าสองวันก่อนมาก ตอนนี้ฉันกำลังทำแถบซิลิโคนขึ้นมาหนึ่งชุด พอทำเสร็จแล้วพวกนายสองคนก็เอาไปคนละส่วน แบบนี้จะจัดการได้เร็วยิ่งขึ้น”
“อืม ขอบคุณครับพี่เสี่ยวอวี้!” โจวซวิ่นพยักหน้า ยกชามขึ้นซดโจ๊กจนหมด