เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 557 ผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึง
20 นาทีต่อมา รถของอันเสี่ยวไห่ก็มาจอดเทียบอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่มหาวิทยาลัยไห่ซี เมื่อมองดูซุ้มประตูโรงเรียนอันสูงตระหง่านรวมถึงเหล่านักศึกษาที่ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มแห่งวัยเยาว์ หัวใจของอันเสี่ยวไห่ก็ยังคงเจ็บแปลบขึ้นมาเล็กน้อย
วันเวลาในรั้วมหาวิทยาลัยเปรียบเสมือนห้วงฝันอันงดงาม ทว่าน่าเสียดายยิ่งนัก ความฝันของอันเสี่ยวอันเพิ่งจะดำเนินไปได้ไม่ถึงครึ่ง ก็ถูกขัดขวางลงอย่างไม่ปรานีเสียแล้ว
เดิมทีอันเสี่ยวไห่คิดจะหาที่จอดรถให้เรียบร้อยแล้วเดินเท้าเข้าไป ทว่ายามเฝ้าประตูกลับมองเห็นเขาแต่ไกล และเปิดประตูเหล็กบานใหญ่ของโรงเรียนให้อย่างกระตือรือร้น
รถที่อันเสี่ยวไห่ขับคือเบนซ์ ในยุคสมัยนี้ คนที่ขับเบนซ์ได้ถ้าไม่ร่ำรวยก็ต้องเป็นผู้มีเกียรติยศศักดิ์ศรี
อันเสี่ยวไห่ทอดถอนใจในอก เขาขับรถไปจอดตรงประตูโรงเรียน ถามยามเฝ้าประตูจนรู้แน่ชัดว่าภาควิชาของสวีจื้อเจี๋ยอยู่ที่ใด จากนั้นจึงค่อยขับรถเข้าไปในรั้วมหาวิทยาลัย
หลังจากจอดรถไว้ด้านนอกอาคารภาควิชาที่สวีจื้อเจี๋ยสังกัดอยู่ อันเสี่ยวไห่ก็เดินมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียน