เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 546 คำขอของหมออวี๋
“เพราะฉันเคยสืบเรื่องของนาย นายเป็นเด็กของเธอนี่!” น้ำตาที่หมออวี๋พยายามกลั้นไว้แทบแย่กลับร่วงเผาะลงมาอีก
“ความจริง ขอแค่หลี่ฮ่าวไม่ได้ส่งพวกนายไปไกลเกินไป ฉันคิดว่าการตามหาพวกนายก็ไม่ได้ยากขนาดนั้น ขอเพียงสังเกตดูโรงพยาบาลในอำเภอเป่าอัน ว่าช่วงเวลานั้นเกิดเรื่องแปลกประหลาดอะไรขึ้นบ้างก็พอ
ช่างประจวบเหมาะ ช่วงเวลานั้นมีโรงพยาบาลสองแห่งเกิดเรื่องประหลาดติดต่อกันไม่น้อย โดยเฉพาะโรงพยาบาลแสงเมฆหลากสี ไม่เพียงมีคนตาย ยังเกิดไฟไหม้ ซ้ำยังเป็นแผนกสูติ-นรีเวชทั้งสิ้น ความน่าสงสัยของที่นั่นจึงยิ่งมีมากขึ้น ขอแค่สืบดูย่อมพบร่องรอยเบาะแสอยู่แล้ว”
“โรงพยาบาลแสงเมฆหลากสี?”
“ก็คือชื่อเดิมของโรงพยาบาลประชาชนตำบลเสี่ยตงนั่นแหละ
ตอนนั้น ละแวกตำบลเสี่ยตงมีโรงพยาบาลน้อยใหญ่หลายแห่ง แห่งที่ใหญ่ที่สุดก็คือโรงพยาบาลแสงเมฆหลากสี ต่อมาโรงพยาบาลเหล่านี้ถูกควบรวมทั้งหมด จึงกลายมาเป็นโรงพยาบาลประชาชนตำบลเสี่ยตงในปัจจุบัน”
“นายสืบยังไง? นายไม่ได้ถูกออกประกาศจับอยู่หรอกหรือ?”
“ถึงอย่างไรฉันก็เป็นคนในระบบสาธารณสุข แถมยังคลุกคลีอยู่ในระบบมานานขนาดนี้ ยังไงก็ต้องมีเพื่อนดี ๆ สักคนสองคนอยู่แล้ว