เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 528 ครึ่งชั่วโมงไม่พอ
ครั้งนี้ขับไปได้ไม่นานเท่าไร หลังจากขบวนรถเลี้ยวผ่านเนินเขาเตี้ย ๆ ลูกหนึ่ง เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงเชิงเขา ขบวนรถมุ่งตรงไปยังเมืองเล็ก ขับทะลุผ่านเมือง แล้วหยุดลงตรงหน้ารีสอร์ตชนบทแห่งหนึ่งที่ชายขอบเมือง
“พี่ไห่ พวกเราเดินทางกันมาเกือบทั้งวันแล้ว ผมขอเลี้ยงข้าวทุกคนก่อนค่อยไปเถอะ ที่นี่ดีมากเลย ผักก็ปลูกเอง ไก่เป็ดหมูก็เลี้ยงเอง ได้รสชาติแท้ ๆ เลย!” แร้งหัวโล้นกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มตาหยี
อันเสี่ยวไห่ไม่ได้แสดงท่าทีคัดค้าน และลงจากรถตามแร้งหัวโล้นไป
นับตั้งแต่เข้าสู่ขอบเขตของเมืองเล็ก ความรู้สึกของแร้งหัวโล้นทั่วทั้งร่างก็ดูผ่อนคลายลงไปมาก นี่แสดงว่าในที่สุดเขาก็พบความรู้สึกปลอดภัยที่ห่างหายไปนาน
ส่วนเรื่องมากินข้าวที่รีสอร์ตชนบท เห็นได้ชัดว่าผิดปกติอย่างยิ่ง ตอนนี้ทุกคนยังเจรจากันไม่ลงตัว หากไม่ระวังแม้แต่นิดเดียวก็อาจกลายเป็นสถานการณ์เข่นฆ่ากันได้ กินข้าวรึ ใครจะกล้ากินข้าวของแก?