เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 525 เผยความจริงทั้งหมด
อันเสี่ยวไห่จอดรถเบนซ์ไว้ที่ลานจอดรถหน้าประตูโรงเรียน แล้วเดินเท้าเข้าไปในรั้วโรงเรียน บรรยากาศภายในโรงเรียนดูเงียบเหงาอย่างยิ่ง บนถนนแทบมองไม่เห็นนักเรียนเลยสักคน
หลินเสวียนเอ๋อร์รับโทรศัพท์ของอันเสี่ยวไห่แล้วก็วิ่งเหยาะ ๆ พุ่งพรวดออกมาจากอาคารหอพัก พอเห็นบาดแผลบนใบหน้าของอันเสี่ยวไห่ ขอบตาของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมาในชั่วพริบตา เธอโผเข้าไปข้างหน้า มือเพิ่งจะลูบไล้ลงบนใบหน้าของอันเสี่ยวไห่ ด้านหลังของพวกเขาก็มีเสียงกระแอมเบา ๆ ดังขึ้น
หลินเสวียนเอ๋อร์คล้ายไม่ได้ยิน หยาดน้ำตาในเบ้าตายิ่งเอ่อล้นมากขึ้นเรื่อย ๆ อันเสี่ยวไห่จึงรีบปลอบโยนเธอด้วยเสียงแผ่วเบา
“คิดว่าฉันไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้หรือยังไง?!” เสียงผู้หญิงอันเย็นชาดังมาจากด้านหลัง อันเสี่ยวไห่กอดหลินเสวียนเอ๋อร์ไว้พลางกดศีรษะของเธอแนบกับอก หันกลับไปมอง ปรากฏว่าเป็นม่ายเสี่ยวอวี้จริง ๆ
ม่ายเสี่ยวอวี้สวมชุดสูทอาชีพทางการ สวมแว่นตาตกกรอบดำ ให้กลิ่นอายสาวมาดมั่นทรงเสน่ห์เต็มเปี่ยม การเปลี่ยนแปลงของเสื้อผ้าและการแต่งหน้าเหล่านี้ทำให้เธอดูแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างมาก
“พวกเธอสองคน ตามมาที่ห้องทำงานของฉันสักเดี๋ยว!” ม่ายเสี่ยวอวี้ตีหน้าขรึมทิ้งท้ายไว้ประโยคนี้ จากนั้นก็สะบัดหน้าเดินจากไป ดูเข้าท่าเข้าทางเอาการทีเดียว