เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 518 แร้งหัวโล้น
อันเสี่ยวไห่ชำเลืองมองกุ่ยลิ่วแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
ห้องส่วนตัวห้องนี้ตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่น ด้านหน้าประตูเลื่อนในห้องมีเสื่อทาทามิผืนหนึ่ง บนเสื่อวางโต๊ะยาวตัวหนึ่งไว้ คนรูปร่างผอมกะทัดรัดคนหนึ่งกำลังนั่งชงชาอยู่ที่นั่น
ชายผู้นี้อายุราว 60 ปี ผมดกหนาและขาวโพลนไปเกือบทั้งศีรษะ ทว่าผิวพรรณกลับดีมาก นอกจากจะเรียบเนียนแล้ว ยังแฝงประกายเลือดฝาดระเรื่อ
เขานั่งอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง ท่วงท่าคล่องแคล่วและสง่างาม เพียงแต่ตามเนื้อตัวเขากลับแผ่กลิ่นอายคมกริบชวนให้อึดอัดออกมาสายหนึ่ง กลิ่นอายนี้ทำให้เขาเข้ากับความเงียบสงบปลอดโปร่งภายในห้องน้ำชาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
“นั่งสิ” ชายผู้นี้ไม่ได้เงยหน้าขึ้น เพียงมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการรินน้ำเดือดพล่านลงในจอกชา เมื่ออันเสี่ยวไห่นั่งลงฝั่งตรงข้ามอันเสี่ยวไห่ กุ่ยลิ่วก็ถอยออกจากห้องส่วนตัวไปแล้ว ทั้งยังดึงประตูปิดตามหลัง
ชายผู้นี้ตั้งใจชงชาจนเสร็จ รินออกมาสองถ้วย แล้วเลื่อนถ้วยหนึ่งมาตรงหน้าอันเสี่ยวไห่ หลังทำท่าเชื้อเชิญ เขาก็ยกอีกถ้วยขึ้นมาค่อย ๆ จิบลิ้มรสด้วยตัวเอง