เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 509 ผมเป็นพี่ชายคุณ
วันต่อมา สภาพจิตใจของเซี่ยตันดีขึ้นมาก ถึงขั้นพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาทำกายภาพบำบัดร่วมกับคุนจี้ได้แล้ว
บาดแผลของสวีเทียนโย่วดูเหมือนจะดีขึ้นมากเช่นกัน เขาไม่ได้นอนคว่ำอยู่บนเตียงไม้ไผ่ตลอดทั้งวันอีกต่อไป แต่ลุกขึ้นมาเดินบิดสะโพกไปมาได้บ้างแล้ว
“เฮ้ย ฉันจับไต๋ได้แล้วนะ แกนี่มันโคตรจะต้มตุ๋นเก่งเลย! ไอ้หนุ่มเซี่ยตันนั่นถูกแกกล่อมจนมึนตึ้บไปหมด ยังดีที่ฉันค่อนข้างรู้จักแก ไม่อย่างนั้นฉันคงนึกว่าแกจะกลับตัวกลับใจเป็นคนดีแล้วซะอีก!”
อันเสี่ยวไห่ยังคงเลือกตกปลาเพื่อฆ่าเวลา สวีเทียนโย่วให้เย่เหรินกับหงเผ่ายกตัวเขามาไว้ข้างๆ อันเสี่ยวไห่ ตั้งแต่เขามาถึง ปากก็ไม่เคยหยุดพูดเลย
“กลับตัวกลับใจเป็นคนดีมันไม่ดีเหรอ?”
“ไม่มีอะไรดีหรือไม่ดีหรอก แกมีความสุขก็พอ ไม่ว่าแกอยากจะทำอะไรฉันก็สนับสนุนแกทั้งนั้นแหละ”
“เป็นอย่างนั้นจริงเหรอ?”
“ถึงขั้นนี้แล้วจริงๆ น่ะเหรอ?”