เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 506 ซ่อนไว้ไม่อยู่แล้ว
ภายในห้องโดยสารอันกว้างขวาง อันเสี่ยวไห่ที่มีผ้าพันแผลพันอยู่เต็มใบหน้าและตามเนื้อตัว กำลังถือแปรงขนาดเล็กคอยปัดทำความสะอาดกะโหลกศีรษะชิ้นหนึ่งอย่างละเอียดลออ
กะโหลกศีรษะมีรูปลักษณ์ดุดันน่ากลัว ส่งกลิ่นฉุนแสบจมูก เบ้าตากลวงโบ๋ขนาดใหญ่ทั้งสองข้างแฝงไว้ด้วยความลึกลับ
ทั้งหมดนี้อันเสี่ยวไห่คล้ายไม่รับรู้ การกระทำของเขาแผ่วเบานุ่มนวลถึงเพียงนั้น สีหน้าอ่อนโยนถึงเพียงนั้น ราวกับว่ากำลังดูแลคนรักของตัวเองอยู่ก็มิปาน
“เชิญครับ!” เสียงเคาะประตูดังขึ้น อันเสี่ยวไห่ไม่ได้เงยหน้า เพียงแค่เอ่ยปากเชิญให้ผู้มาเยือนเข้ามา
ผู้การผลักประตูเดินเข้ามา อันเสี่ยวไห่คิดจะลุกขึ้นต้อนรับ แต่กลับถูกผู้การห้ามเอาไว้ “นายมีแผลตามตัว อีกทั้งก็ไม่ใช่ทหารของฉัน ไม่ต้องเกรงใจฉันขนาดนี้หรอก”