เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 488 ขอให้พวกเราประสบความสำเร็จ
คุนจี้กำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารมื้อใหญ่ในห้องขัง ผู้คุมเรือนจำถึงกับจัดหาช้อนส้อมมีดมาให้เขาด้วยซ้ำ
"เป็นไง สนใจสักหน่อยไหม?" คุนจี้ใจกว้างมาก เมื่อเห็นผู้คุมเรือนจำจ้องมองเขาเขม็ง จึงเอ่ยปากชวนผู้คุมเรือนจำมาร่วมโต๊ะอาหารด้วย
ผู้คุมเรือนจำยิ้มเยือกเย็น หันหลังเดินจากไป แต่เขาก็ไม่ได้ไปไหนไกล เพียงแค่เดินออกไปนอกประตูแล้วจุดบุหรี่มวนหนึ่ง
"พวกเราทำแบบนี้จะไม่เกิดเรื่องใช่ไหม?" ผู้คุมเรือนจำอีกคนถามเป็นภาษาประเทศวายอย่างระมัดระวัง "เบื้องบนสั่งให้พวกเราย้ายทุกคนไปที่คุกใต้ดิน โดยเฉพาะคนที่เพิ่งจับเข้ามา ต้องขังเดี่ยวเท่านั้น พวกเราปล่อยให้เขาตามใจชอบแบบนี้ ถ้าเบื้องบนรู้เข้าจะทำยังไง?"
"เบื้องบน นายลองพูดมาซิ หลายปีมานี้ เบื้องบนเคยมาที่นี่กี่ครั้งกันเชียว? นายไม่พูด ฉันไม่พูด เบื้องบนก็ไม่มีทางรู้หรอก" ผู้คุมเรือนจำเหลือบมองคู่หู พ่นควันบุหรี่ออกมาคำหนึ่ง แล้วกระซิบเสียงเบาเช่นกัน
"มันก็จริง แต่ในใจฉันยังหวั่นๆ อยู่เลย ทองแท่งพวกนี้ถือไว้แล้วรู้สึกร้อนมือยังไงพิกล!"