เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 462 การรอคอยทรมานที่สุด
สวี่ฉงโจวไปส่งมอบงานกับไล่ตงหลินแล้ว อันเสี่ยวไห่ครุ่นคิดอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะยกหูโทรศัพท์ต่อสายหาอาเสี่ยวเฮย
“เสี่ยวไห่ เรือเริ่มดัดแปลงแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดี ทางพวกนายเป็นยังไงบ้าง?”
“ทางพวกผมก็ราบรื่นดีครับ เพียงแต่การรอคอยมันค่อนข้างทรมานใจไปหน่อย”
“นั่นสิ การรอคอยทรมานที่สุดแล้ว…” อาเสี่ยวเฮยผ่อนลมหายใจเบา ๆ ออกมา “เสี่ยวไห่ อย่าใจร้อน ทำใจให้สงบเข้าไว้ หลายเรื่องมันเร่งรัดไม่ได้ ยิ่งนายร้อนรนก็จะยิ่งส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวเอง”
“ครับ ผมจะระวัง อาเสี่ยวเฮย คุณรู้จักเรือนจำโรดไหมครับ?”
“เรือนจำโรดเหรอ? รู้จักสิ… หรือว่านายสงสัยว่าที่นั่นจะถูกพวกโจรปล้นพวกนั้นควบคุมไว้?”
“ใช่ครับ ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้ไม่น้อยเลย”
“เดี๋ยวนะเสี่ยวไห่ นายรอเดี๋ยวนะ…” อาเสี่ยวเฮยเอ่ยขัดอันเสี่ยวไห่