เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 454 พวกเรามาถึงแล้ว
ปาร์ตี้เคลื่อนผ่านเข้าไปในป่าดงดิบเขตร้อนที่แสงตะวันส่องไม่ถึง
อากาศเหนียวเหนอะหนะ เดินไปไม่ทันไรก็ชนเข้ากับเศษละอองลอยล่องไม่ทราบชนิดอยู่เรื่อย ไม่ว่าจะเป็นเศษใบไม้ครึ่งใบ เส้นใยแมงมุม หรือไม่ก็ฉงจื่อตัวเล็ก ๆ ที่บินว่อน ชวนให้รู้สึกคันคะยอไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มติดอาวุธที่สะพายอาวุธและสวมชุดทหารก็โผล่เข้ามาปะปนในปาร์ตี้มากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเดินลึกเข้าไป กองกำลังติดอาวุธแบบนี้ก็ยิ่งหนาตาขึ้น และไม่นานจำนวนของพวกเขาก็แซงหน้าคนท้องถิ่นที่แต่งกายเยี่ยงสามัญชน
แม้อันเสี่ยวไห่จะคอยลอบสังเกตอยู่ตลอด เพราะอยากรู้ว่ากองกำลังติดอาวุธพวกนี้โผล่พรวดมาจากที่ไหนกันแน่ แต่เฝ้ามองอยู่นานสองนาน ก็จับสังเกตได้เพียงคนเดียวเท่านั้นที่กระโดดลงมาจากต้นไม้