เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 ฟื้นคืนขีดจำกัด
“ดี! พี่ไห่ใจถึงจริง ๆ!” หลี่เม่าไฉดีใจยกใหญ่ โบกมือไปทางระยะไกลอย่างแรง ทันใดนั้นก็มีลูกน้องคนหนึ่งรีบวิ่งตรงมาจากที่ไกล วางโทรศัพท์ดาวเทียมเครื่องหนึ่งลงบนโต๊ะด้วยความเคารพ
“พี่ไห่ โทรศัพท์เครื่องนี้คุณเอาไปใช้ก่อน จะได้สะดวกเวลาพวกเราติดต่อกัน”
“นี่โทรศัพท์อะไรน่ะ รูปร่างดูแปลกตาดีทีเดียว”
“นี่คือโทรศัพท์ดาวเทียม ใช้คุยผ่านสัญญาณมือถือดาวเทียม ไปที่ไหนก็ใช้ได้ สะดวกมาก แค่ดึงเสาอากาศออกมา แล้วกดรหัสพื้นที่ตามด้วยเบอร์โทรศัพท์ได้โดยตรงเลย เพียงแต่เวลาคนอื่นโทรเข้ามาจะยุ่งยากสักหน่อย
ในนี้บันทึกเบอร์ของผมไว้แล้ว พี่ไห่ฉลาดขนาดนี้ ศึกษาดูนิดหน่อยก็น่าจะใช้เป็นแล้วล่ะ หึ ๆ
ผมขอตัวก่อน ตอนนี้ต้องรีบกลับไปเตรียมตัวแล้ว!”
“ได้สิ ถ้างั้นฉันคงเดินดูแถวนี้ต่ออีกหน่อย ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“ครับ พรุ่งนี้ไม่เจอกันไม่เลิกรา!”
หลี่เม่าไฉเดินจากไปพลางหันกลับมามองเป็นระยะ แม้เดินไปไกลมากแล้วก็ยังหันกลับมายิ้มโบกมือให้อันเสี่ยวไห่