เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 449 คราวหน้าแน่นอน
การที่สวีเทียนโย่วพบว่าอันเสี่ยวไห่คือพี่ชายของตัวเอง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ
เสือดุร้ายยังไม่กินลูก
สวีเทียนโย่วไม่เคยเข้าใจมาตลอดว่า เพราะเหตุใดพ่อในนามของตนคนนั้น ถึงมีท่าทีต่อเขากับสวีจื้อเจี๋ยแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ตามหลักแล้วไม่น่าจะเป็นเช่นนี้ เพราะความรู้สึกผิด การที่ไห่ฝอเหยสวีฉงหัวจะดีต่อเขามากกว่าสักหน่อยถึงจะสมเหตุสมผลกว่า
คิดไปคิดมาก็คงมีเพียงเหตุผลเดียว นั่นคือตัวเขาไม่ได้เป็นลูกชายแท้ ๆ ของไห่ฝอเหยสวีฉงหัว เช่นนั้นไอ้เวรเอ๊ย การที่สวีฉงหัวแล่นมารับเขาเป็นลูกมันเป็นตรรกะผีบ้าอะไรกัน?
เพียงเพื่อจะได้มือสังหารฟรีเพิ่มมาอีกคนงั้นหรือ? ก็ดูเหมือนจะฟังไม่ขึ้น สวีเทียนโย่วรู้ดีว่าในช่วงแรกเริ่มนั้น ตัวเขาอ่อนแอเสียยิ่งกว่าลูกเจี๊ยบ ทำเรื่องพรรค์นี้มันมีความจำเป็นด้วยหรือ?
หลายปีมานี้ สวีฉงหัวก็ทุ่มเททรัพยากรให้กับเขาไม่น้อยจริง ๆ กระทั่งเวลาที่เขาออกไปก่อเรื่องสร้างความวุ่นวายข้างนอกตามอำเภอใจ สวีฉงหัวก็คอยตามล้างตามเช็ดให้เขาเงียบ ๆ อยู่เบื้องหลังเช่นกัน
เรื่องนี้จึงยิ่งทำให้สวีเทียนโย่วกังขาหนักขึ้นไปอีก
มีข้อกังขา เช่นนั้นก็แก้ให้หายสงสัย!
สวีเทียนโย่วคิดหาวิธีจนได้ตัวอย่างดีเอ็นเอของสวีฉงหัวและสวีจื้อเจี๋ยมา แอบส่งไปตรวจสอบพิสูจน์ความเป็นพ่อลูก อาจเป็นเพราะจิตใจที่นึกอยากกลั่นแกล้ง ในตอนนั้นสวีเทียนโย่วยังได้นำตัวอย่างดีเอ็นเอของอันเสี่ยวไห่ปะปนเข้าไปในนั้นด้วย