เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 445 สีแดงสดของเต่า
พระอาทิตย์ยามเช้าลอยขึ้นเหนือผืนน้ำทะเลแล้ว ผู้การเรือจึงวางกล้องส่องทางไกลในมือลง
“นั่นมันทิศทางของหมู่เกาะเต่าทะเล ทำไมถึงมีความเคลื่อนไหวรุนแรงขนาดนี้? เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?! สี่แก๊งโจรใหญ่เปิดศึกซัดกันเองแล้วหรือ?” ผู้การเรือขมวดคิ้วแน่น
ระยะทางไกลเกินไป ต่อให้ใช้กล้องส่องทางไกลก็มองอะไรไม่เห็นอยู่ดี
“รายงานผู้การ พลเรดาร์รายงานว่า เรดาร์ฝ่ายเราตรวจพบร่องรอยคล้ายขีปนาวุธถูกยิงขึ้นสู่เวหา!”
“คล้ายหรือ?”
“ใช่แล้ว สัญญาณมือถือเพียงวาบผ่านไปแวบเดียว จากนั้นก็หายวับไปทันที ดูไม่เหมือนเครื่องบินรบ น่าจะเป็นขีปนาวุธพิสัยใกล้”
“ขีปนาวุธพิสัยใกล้? …นี่เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกซ้อมหรือ…” ผู้การเรือขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น ก่อนหันไปถามว่า “บนเรดาร์ยังมองเห็นพวกเขาอยู่ไหม?”
“รายงานผู้การ หลุดพ้นระยะตรวจจับแล้ว มองไม่เห็นแล้ว เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนพวกเขายังอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเรา 40 ไมล์ทะเล กำลังแล่นมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ”
“เฮ้อ…” ผู้การเรือทอดถอนใจยาวในอก พลางกัดฟันแน่น “พวกเรายังล้าหลังเกินไปจริง ๆ!”