เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 ยิงได้อย่างอิสระ
น้ำมันเชื้อเพลิงพวยพุ่งออกมาจากระบบระบายน้ำอย่างไม่ขาดสาย จากนั้นก็ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำแล้วแผ่กระจายออกไปทั่วทั้งท่าเรือ ส่วนหนึ่งจะไหลออกจากท่าเรือตามกระแสน้ำขึ้นน้ำลง ทว่าภายใต้ผลกระทบของกระแสน้ำวน มันกลับวนเวียนอยู่รอบเกาะที่ใหญ่ที่สุดแห่งนี้ตลอดเวลา ไม่ได้แพร่กระจายออกไปสู่ทะเลใหญ่
คราบน้ำมันในท่าเรือสะท้อนแสงไฟบนเกาะจนเกิดเป็นสีสันแพรวพราว มองดูจากระยะไกลราวกับเป็นโลกแห่งความฝัน
เวลานี้ ในท่าเรือแทบไม่เห็นเงาคนแล้ว มีเพียงคนเมาแอ๋สองคนที่คล้ายจะได้กลิ่นน้ำมันฉุนกึก แต่พวกเขากลับไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในท่าเรือ
อย่างไรเสียเรือที่จอดอยู่ที่นี่ก็มีมากเกินไป มีกลิ่นน้ำมันบ้างย่อมเป็นเรื่องปกติ พวกเขาเพียงแค่เอามือพัดโบกตรงหน้าจมูก แล้วเดินเลี่ยงออกไปให้ไกลขึ้นอีกหน่อย
ผ่านไปอีกพักหนึ่ง ในที่สุดก็มีคนพบความผิดปกติจนได้ รปภ. ลาดตระเวนกลุ่มหนึ่งวิ่งขึ้นมาบนสะพานเทียบเรือเพื่อดูลาดเลาอยู่นาน จากนั้นก็ตะโกนโหวกเหวกแล้วแยกย้ายกันไป
ในท่าเรือเกิดความโกลาหลขึ้นเล็กน้อย